ამანათი მიიღე, ზუსტად იცი, რა დევს შიგნით. ბოლოს და ბოლოს, შენივე შეკვეთილია, მაგრამ მაინც გეჩქარება შეფუთვის გახსნა, თითქოს შიგნით პატარა სიურპრიზი გელოდებოდეს. ეს შეგრძნება შემთხვევითი არ არის. ამანათის გახსნა ჩვენი ტვინისთვის მხოლოდ ნივთის შეფუთვიდან ამოღებას არ ნიშნავს, ეს არის მოლოდინის, აღმოჩენისა და სიახლის ერთ პატარა პროცესში გაერთიანება. სწორედ ამიტომ ზოგჯერ შეკვეთის გახსნა თითქმის ისეთივე სასიამოვნოა, როგორიც თავად ნივთის მიღება.

სიამოვნება ჯერ კიდევ გახსნამდე იწყება

ონლაინ შეკვეთისას ნივთს მაშინვე ვერ ვიღებთ. ჯერ ვარჩევთ, ვიწერთ, შემდეგ ამანათის გადაადგილებას ვადევნებთ თვალს და ბოლოს ველოდებით შეტყობინებას, რომ ის უკვე ჩვენკენ მოაქვთ. ამ დროის განმავლობაში მოლოდინი თანდათან იზრდება. თითოეული ახალი ეტაპი - შეკვეთის დადასტურება, გზავნილის სტატუსის განახლება თუ კურიერის ზარი - გვაგრძნობინებს, რომ სასურველი ნივთი უფრო და უფრო გვიახლოვდება.

ამ პროცესში მნიშვნელოვანი როლი აქვს დოპამინს, რომელიც მხოლოდ მიღებულ სიამოვნებას კი არ უკავშირდება, არამედ მის მოლოდინსაც. მარტივად რომ ვთქვათ, ტვინი სასიამოვნო მოვლენისთვის წინასწარ ემზადება. ამიტომ გვიხარია არა მხოლოდ ის წამი, როცა ნივთს ხელში ვიჭერთ, არამედ მთელი გზა შეკვეთიდან ამანათის გახსნამდე.

ვიცით, რა შევუკვეთეთ, მაგრამ მაინც გვაინტერესებს

ერთი შეხედვით, ონლაინ შეკვეთაში მოულოდნელი არაფერია. პროდუქტი წინასწარ ავარჩიეთ, ფოტოებიც ვნახეთ და მისი მახასიათებლებიც წავიკითხეთ. თუმცა ეკრანზე ნანახსა და რეალურ ნივთს შორის მაინც რჩება პატარა გაურკვევლობა - ,,რაც გამოვიწერე, ის ჩამოვა?” ,,ფერი დაემთხვევა?” ,,მომერგება?” ,,მომიხდება?” ამ კითხვებზე პასუხს მხოლოდ შეფუთვის გახსნისას ვიღებთ. ამიტომ ნაცნობი ნივთიც კი რამდენიმე წამით სიურპრიზად გადაიქცევიან ხოლმე.

შეფუთვა პატარა ამბავთთხრობაა

კარგად შეფუთული ნივთი უბრალოდ უსაფრთხოდ მოთავსებული პროდუქტი არ არის. ყუთი, ქაღალდი, სტიკერი, ბარათი ან პატარა საჩუქარი გახსნის პროცესს ეტაპებად ყოფს და საბოლოო აღმოჩენამდე ცოტა ხნით გვაყოვნებს. სწორედ ეს დაყოვნება აძლიერებს ინტერესს. შეფუთვის თითოეული ფენა თითქოს გვეჩურცულება: „კიდევ ცოტაც და ნახავ“. 

ამიტომ მომხმარებლის გამოცდილება მხოლოდ თავად პროდუქტით არ განისაზღვრება. მნიშვნელოვანია, რა მდგომარეობაში მივიდა ამანათი, როგორ გამოიყურება და რა განცდას ქმნის გახსნისას. შეიძლება ნივთი ძალიან კარგი იყოს, მაგრამ დაზიანებულმა ყუთმა ან მოუწესრიგებელმა შეფუთვამ პირველი შთაბეჭდილება მაინც შეცვალოს.

როგორ იქცა Unboxing ცალკე კულტურად?

ამანათის გახსნის სიამოვნებამ დროთა განმავლობაში ეკრანებზეც გადაინაცვლა. ადამიანებმა დაიწყეს ვიდეოების გადაღება, რომლებშიც ახალ ტელეფონებს, ტანსაცმელს, კოსმეტიკას, სათამაშოებსა და სხვა ნივთებს პირველად ხსნიან. საინტერესო ისაა, რომ ასეთი ვიდეოების ყურებაც კი შეიძლება სასიამოვნო იყოს. მაყურებელი წინასწარ ხედავს, რას უნდა ელოდოს პროდუქტისგან და ამავდროულად სხვის მოლოდინსა და ემოციას იზიარებს. რამდენიმე წუთით მასაც უჩნდება განცდა, თითქოს ყუთს თავად ხსნის.

ასე იქცა განყუთვა ანუ Unboxing უბრალო მოქმედებიდან კონტენტის ცალკე ჟანრად. ბრენდებისთვის კი ის პროდუქტის ჩვენების ერთ-ერთი ყველაზე ბუნებრივი გზა გახდა - მომხმარებელი მხოლოდ ნივთს კი არ უყურებს, ის ხედავს და იზიარებს მთელ გამოცდილებას, რომელიც მის მიღებას ახლავს.

ამანათის განვლილი გზა ემოციის ნაწილია

მომხმარებლის გამოცდილება პროდუქტის მიღების წამიდან არ იწყება. ის შეკვეთის გაფორმებისთანავე იწყება და მოიცავს ყველაფერს, რაც შემდეგ ხდება - ინფორმაციის მიღებას, გზავნილის გადაადგილებაზე დაკვირვებას, დროულ კომუნიკაციას, კურიერთან შეხვედრასა და ამანათის მდგომარეობას.

როცა ეს გზა მშვიდი და გასაგებია, მოლოდინიც სასიამოვნო რჩება. მომხმარებელს არ უწევს ფიქრი, სად არის მისი შეკვეთა ან როდის მიიღებს მას. შეუძლია უბრალოდ დაელოდოს იმ პატარა, მაგრამ სასიამოვნო მომენტს, როცა შეფუთვას გახსნის.

საბოლოოდ, ამანათში მხოლოდ ნივთი არ დევს. იქ არის წინასწარ შექმნილი მოლოდინი, ცნობისმოყვარეობა და ის რამდენიმე წამი, როცა უკვე იცი, რა გელოდება, მაგრამ გახსნა მაინც გიხარია. ონვეი კი ამ სასიამოვნო მომენტამდე გზას უფრო მარტივს, გამჭვირვალესა და საიმედოს ხდის.

ბლოგი მომზადებულია საქართველოს საცალო ვაჭრობისა და ელექტრონული კომერციის ასოციაციის (REA) მხარდაჭერით.